10 Nerveuze sculpturen nl/en

 

Birgit Knoechl

Nerveuze sculpturen

Na een lange winter is van veel bladeren het bladmoes verteerd. Wat overblift, is het nerfskelet, een tee buizenstelsel waardoorheen in groeizame perioden de voedingstoffen werden aangevoerd.  In het ontkleurde lijnenspel van de nerven is het voormalige blad meestal nog wel te herkennen. De Oostenrijkse Bigit Knoechl reduceert  in inkt alle mogelijke vormen van vegetatie tot een zwoerig, bijna bandeloos lijnenspel. Wanner ze haar tekeningen vertaalt in papier sculpturen gaat slechts weinig van het handschrift verloren, maar is de toename in ruimtelijkheid explosief.

Wildgroei

out of control_the autonomy of growth is de titel die Bigit Knoechl (Wenen, 1974) aan een aantal installaties heeft meegegeven. Woest woekeren de sculpturen in de hoek van een ruimte. Het lijkt een kwestie van tijd eer het onmogelijk zou woden die ruimte te betreden. Ondertitel van een anderen installatie vegetal_conspiracy! Het is alsof de boosaardige planten uit The Day of the Triffids (boek, film én miniserie) zijn teruggekeerd.

In 2008 presenteerde Birgit Knoechl haar hybrid archiv I – LXXX, een verzameling van 80 uitgesneden schetsen van plataardige en pseudoplantaardige vormen.Als inspiratiebron kann worden gewezen op de illustraties die Ernst Hoeckel (1834 -1919) maakte voor zihn Kunstformen der Natur (1899-1904). De gesneden tekenigen van Knoechl zijn stuk voor als droogbloemen „geconserveerd“ achtereen glazen plaat, naast en boven elkaar opgehangen als een database voor nader onderzoek. Knoechl maakt met weinig middelen haar snijwerk. Aan papier, (zwarte) inkt en een scherp mes heeft ze genoeg. Waar ze voor haar archiv het snijwerk bewust vlak etaleert, waaieren de ruimtelijke werken weelderig uit in alle beschikbare richtigen. De sculpturen – wat zo mag je ze wel noemen – die haar installaties bevolken kunnen metersgrot uitvallen. In muzikale termen is een capriccio een bokkig, springerig stuk, levendig en niet gebonden aan een vaste vorm. Het is een omschrijving die – om in musiektermen te blijven – kann worden getransponeerd op het snijwerk van Knoechl. Het toch al grillige karakter van haar tekenstihl versterkt ze doordat de uiteinden van de hangende gewassen aan alle kanten zijn omgebogen, welven en zelfs in elkaar steken. Het schaduwspel door de open structuren, maar ook de keuze voor louter zwarte-wit, of bloeddrood in het geval ban de serie cut_reds, vergroten de levendigheid.

In haar plant_lab – alweer zo’n raak gekozen titel van een serie werken – werkt Birgit Knoechl gestaag aan een vrijstaat, die een afspiegeling zou kunnen zijn van een wereld zonder menselijk ingrijpen.

 

 

Birgit Knoechl

Nervous sculptures

(English Version)

 

The soft tissue of many leaves has decomposed by the end of a long, dry winter. What remains ist he nerve skeleton, a fragile system of veins through which nutrients are supplied during more fertile periods of the years. Even so the former leaf is usually still recognisable in the fades tracery of ribs and nerves. Austrian artist Birgit Knoechl pares all manners of vegetative forms back to a flamboyant almost rampant interplay of lines executed in ink. Virtually nothing of her penmanship is lost when she translates her drawings into paper sculptures, but the growth in spatiality is explosive.

Proliferation

Out of control – the autonomy of growth is the name Birgit Knoechl (Vienna, 1974) has given to several of her installations in which the sculptures proliferate furiously in the corner of a space. It seems only a question of time before the space is so overgrown no one can enter. A good subtitle for another installation is vegetal_conspracy!

It is as if the malignant plants from The Day of the Triffids (book, film and TV series) have returned. In 2008 Birgit Knoechl presented her hybrid archiv I-LXXX comprising a collection of 80 cut_out sketches of plant and pseudo-plant forms. The illustrations by Ernst Haeckel (1834-1919) made for his Kunstformen der Natur (Art Forms of Nature) served as a source of inspiration. Knoechl’s cut_outs are preserved one by one behind glass like dried flowers and arranged together like a database for closer examination. Knoechl produces her cut_outs with very little: paper, (black) ink and a sharp knife is all she needs. While she deliberately displays her archive of cut_outs on a flat surface, the spatial works fan out luxuriantly in every possible direction. The sculptures – because this is what they are – inhabiting her installations can reach several metres in size. In musical terms a capriccio is jittery, restless piece, lively and fairly free in form.

It is a description that can also be – continuing in the musical vein – transposed to Knoechl’s cut_out work. The already fanciful nature of her drawing style is reinforced by that fact that the extremities of the hanging plants bend and arch in all directions and even intertwine with each other. Not only the play of shadows created by the open structure, but also the use of just black and white, or red in the case of cut_reds, intensify the exuberance. In her piece plant_lab – again a title so true to the nature of the work – Birgit Knoechl steadily works towards a position of autonomy, which could be a reflection of a world without human intervention.

 

Text by Frank van der Ploeg

Translation by Linda Fairwether Nash

Out of the catalogue, which was published for the Holland Paper Biennale 2010

Museum Rijswijk and CODA Apeldoorn,

8 June – 12 Septemer 2010

DOWNLOAD